Günay´ın Şiir Köşesine Hoşgeldiniz

Issız

Sesleriniz geliyor uzaklardan

siz bu dünyanin yerlileri,

Hem barbarim ben hem ilk insan.

Yaşli ve muhtaç bir mendebur,

Dagilan ben toparlayan ben.

Hem soran hem cevaplayan,

Yanimda yönümde yaşam yok,

her aşk kendime bir yolculuk,

Bakan ben görünen ben...

dolaştim 27 yillik bir yaşami yalniz;

bulup bulup yitirdim umudu.

Çiktim insan keşfine yettiğinde aklim,

vardigim her yer bir deniz kenari...

bu kadar issizdi dünya,

kaçan ben kovalayan ben.

Günay Aktürk, 14 Mayıs 2012 (Pazartesi)